Czwartek, 18 grudzień 2014 | Imieniny: Laura, Bogusław, Gracjan
  • Decrease font size
  • Reset font size to default
  • Increase font size

Sondy

Czy Szkoła powinna posiadać stronę WWW
 
Aktualności arrow O szkole arrow Historia szkoły
Historia szkoły PDF Drukuj Email

  Pani Salomea Chyżyńska (urodzona w 1899 roku) pierwsze nauki pobierała
u Żydówek. Kiedy miała 11-12 lat rodzice zapisali ją do „szkoły u Graczyka" - jak do dziś mówi się tu w potocznym języku. Szkołę wtedy stanowiła jedna duża sala.

Do tej szkoły chodziły bogatsze dzieci"- mówi pani Salomea.

Powszechna szkoła mieściła się w domu pana Franciszka Graczyka przy ulicy Kaliskiej. Kierownikami jej od roku 1912 kolejno byli: p. Ubysz, p. Lewandowska,
p. Lewandowski, p. Starzyński i p. Nabialis.

Pod koniec drugiej dekady XX w. działa krótko „Macierz Szkolna" w budynku przy ul. Włocławskiej. Uczyły w niej panie: Szumna i Maksówna.

W latach 1920-27 kierownikiem 7-mioklasowej Szkoły Powszechnej w Piotrkowie Kuj. (treść okrągłej pieczęci na dokumencie z 1924 roku) był pan Zygmunt Kędzierski. W trzech izbach uczyło się wtedy 367 uczniów. Społeczeństwo Piotrkowa czyniło wiele starań, aby wybudować nową szkołę. Pan Jan Grabowski, właściciel gospodarstwa rolnego, późniejszy wójt gminy, ofiarował na ten cel morgę ziemi. Proboszcz tutejszej parafii, ksiądz Henryk Koławski, w swoich zapiskach zatytułowanych „Z dziejów Piotrkowa Kujawskiego" odnotował:

Monumentalnym budynkiem w Piotrkowie jest obszerny gmach szkolny budowany według projektu architekta Gutta, wykończony
i oddany do użytku w 1926 r.."

Dziewięcioletnia wtedy uczennica Genia Grabowska z Palczewa zapamiętała wielką uroczystość:

Przybył ksiądz biskup, święcił wszystkie klasy. Moja mama miała piękny, fioletowy kapelusz. Bałam się, żeby nie zginęła mi w tym tłumie".

W tej szkole uczyła się już w 1925 r., w klasach na piętrze. Na parterze trwały jeszcze prace wykończeniowe. Prawdopodobnie 1 września 1926 r. nadano też imię szkole. Za patrona obrano Jana Kasprowicza - poetę, piewcę Kujaw, który zmarł miesiąc wcześniej. Bylibyśmy więc pierwszą szkołą noszącą imię wielkiego, młodopolskiego poety (brak uwierzytelniających dokumentów). Nowa szkoła mieściła 10 izb lekcyjnych, kancelarię, harcówkę, pomieszczenie na pomoce. Obok sala gimnastyczna, w pobliżu dom nauczyciela, budynek gospodarczy z mieszkaniem dla woźnego. Na zdjęciu klasy VII z roku 1931 rozpoznano nauczycieli:
p. B. Pilewskiego, p. S. Zarzycką, p. M Fejtównę, p. Molendowiczównę,
p. S. Kozakową, p. F. Kozaka, p. B. Woźniak, ks. Nowańskiego uczył też wtedy
p. J. Kosmolewicz.

W tym czasie proboszcz H. Koławski tak charakteryzuje społeczeństwo:
(lipiec 1932 r.)

Pod względem inteligencji ludność tutejsza składa się z różnych warstw społecznych. W parafii znajdują się trzy dwory: Piotrków-
-majątek p. Bolesława Tabaczyńskiego, Wąsewo własność państwa Sulmierskich, Anusin - własność państwa Głowackich. W miasteczku poza przeważającym procentem Żydostwa jest doktor, apteka, poczta, kilu zamożnych mieszczan, reszta przeważnie ludność robotnicza żyjąca z  dziennego zarobku, więc biedna, trochę rzemieślników (......) a po wsiach dużo mieszka komorników (......)
i część gospodarzy o średniej 7-15 własności, nieznaczna część gospodarzy mających po wółce ziemi i więcej. Ci ostatni to ludzie już dzisiaj o pewnej kulturze, niektórzy nawet bardzo wyrobieni, którzy interesują się bardzo sprawami społecznymi i politycznymi, sami prenumerują i czytają gazety, dzieci posyłają nawet do wyższych uczelni lub kształcą je w miejscowej szkole powszechnej, albo nawet trzymają specjalnych nauczycieli we własnych domach. To są ludzie przyszłości i oni mogą wydać w przyszłości dzielnych
i pożytecznych obywateli kraju. Szkoda, że jest ich niewiele."

W szkole w tym czasie działa harcerstwo - prowadzi je pani Ogrodowiczówna, samorząd szkolny, sklepik uczniowski (na podstawie listu urzędowego kierownika
Z. Kędzierskiego do Kierownictwa Państwowego Żeńskiego Seminarium Nauczycielskiego w Warszawie - dn.. 1 maja 1931 r. - własność p. Z. Krysiaka.

W 1937 roku następuje zmiana na stanowisku kierownika. Odchodzi
p. Kędzierski, jego miejsce zajmuje p. Zdzisław Przybylski, nauczycielką jest też jego żona Jadwiga. W tych latach podejmują pracę w szkole: p. Władysława Szarafinowa, p. Szarafin, p. Zygmunt Albrecht, p. Kazimiera Albrechtowa
i p. Biernat (na podstawie świadectw zachowanych w prywatnych domach).
Uczniowie lat 28-39 tak mówią o swoich nauczycielach:

Byli eleganccy, wytworni, posługiwali się piękną polszczyzną. Większość prowadziła ciekawe lekcje, potrafili nas zadziwić, porwać. W panu Pilewskim podkochiwały się wszystkie panny
z miasta, i nie tylko, i wszystkie uczennice."

Istniał zwyczaj, że uczennice kończące szkołę, po rozdaniu świadectw wchodziły do kancelarii z pamiętnikami i prosiły nauczycielki o wpisy. Helence Radzimskiej (absolwentka z 1938 r.) pani Stefania Zarzycka Lisowska wpisała:

Nie skarż się,

bo źli ludzie z Twojej skargi dźwięku,

cieszą się jak sępy z konających jęku"

Pani Helena nie ma już tego sztambucha, ale przechowuje w pamięci słowa, które stały się mottem jej drogi życia. Wciąż też widzi kształtne, drobne pismo nauczycielki.

Ostatnie świadectwa wydane 2 czerwca 1939 r. podpisuje Zygmunt Albrecht,
 a nie Zdzisław Przybylski. Dlaczego?

Wyjaśnienia udziela fotografia p. Józefy Piątek, która jako uczennica klasy VII na odwrocie zdjęcia wykaligrafowała:

 

Na pamiątkę wyjazdu

Kierownika szkoły

Piotrków Kuj.  dn. 2 marca 1939 r.

Pana Przybylskiego nie ma też na zdjęciu z maja 1939 r., kiedy szkołę odwiedza kardynał Hlod, obok dostojników Kościoła siedzi pan Albrecht.

Pierwszy rozdział kroniki Zdzisława Przybylskiego zatytułowany „Gehenna Szkoły i nauczycieli w czasie okupacji w latach 1939-1945"

mówi o bombardowaniu Piotrkowa 6 września, podczas którego zostaje ciężko ranna nauczycielka Władysława Ogrodowiczówna. W wyniku odniesionych ran umiera w grudniu 1939 roku. Piotrków zajmują Niemcy 27 września. W szkole stacjonują wojska najeźdźcy. Oddziały SS niszczą godła, krzyże, sztandar szkoły, dokumentację. Burmistrzem miasteczka zostaje obywatel Piotrkowa Lidtke, a kierownikiem szkoły Reinhold Billard, przedwojenny nauczyciel z Ludwikowa. W dniu 16 października aresztowano księży i nauczycieli z całego terenu południowej części powiatu nieszawskiego.

Aresztowanie następuje w sposób gwałtowny choć dyskretny. Wszystkich wzywają na zebranie, względnie kurs czy konferencję. Drugiego listopada księży mordują Niemcy strzałem w kark."

Nauczycieli wywieziono do więzienia w Inowrocławiu wśród innych:
Zdzisława Przybylskiego - kierownika szkoły z Piotrkowa Kujawskiego

Zygmunta Albrechta - nauczyciela z Piotrkowa Kujawskiego

Franciszka Kozaka - nauczyciela z Rudzka Małego

Stanisława Przybylskiego - kierownika szkoły z Wójcina

Lucjana Albrechta - kierownika szkoły z Bycza

W początkach lutego 1940 r. nauczycieli zwolniono. Tych, którzy nie uciekli do Generalnej Guberni, powtórnie aresztowano. Większość z nich zginęła w Dachau lub Mathausen. Bolesław Pilewski padł w bitwie pod Kutnem podczas kampanii wrześniowej.

SZKOŁA W OKRESIE OKUPACJI

 

W październiku 1939 r. otwarto szkołę dla Niemców „świeżo upieczonych Niemców" i volksdeutschów. Początkowo też dopuszczano dzieci Polaków, ale już
w marcu następnego roku usunięto je. W 1942 r. przychodzą nauczyciele z Reichu, otwierają internat dla dzieci z okolic. Przez pewien czas kierownikiem zostaje August Ritter, przedwojenny nauczyciel z Kóz. Okupant niszczy wyposażenie szkoły, np. urządzenia świetlicy, scenę, bibliotekę. Na boisku wybudowano dwie szopy na rupiecie i pomnik ku czci poległych Niemców
w rejonie Piotrkowa. Na gruncie przylegającym do szkoły boisko sportowe,
a wewnątrz szkoły dużą kuchnię (dla internatu).

 

TAJNE NAUCZANIE

 

Nie miało ono charakteru zorganizowanego nauczania. Prowadziły je
w formie tajnych korepetycji panie: Bronisława Lewandowska, Helena Okupska
i Lucyna Tokarska - nauczycielka przedwojennego Prywatnego Gimnazjum
 w Piotrkowie.

 

ZARAZ PO WOJNIE (1945 ROK)

 

Z przedwojennych piotrkowskich nauczycieli stanęli do pracy: Zdzisław Przybylski, któremu powierzono na nowo funkcję kierownika, Zygmunt Albrecht, Kazimiera Albrechtowa, Franciszek Kozak, Stefania Kozakowa, Jadwiga Przybylska, Bronisława Lewandowska, oraz Antoni Śmigielski (przeżył obóz w Dachau). Oprócz nich Helena Okupska i Maria Cieszanowska. Od 1 września 1945 r. Halina Kamińska oraz dwie młode niewykwalifikowane nauczycielki: Maria Czajkowska i Halina Atemborska. Z dniem 1 grudnia na miejsce pani Czajkowskiej przyjęta zostaje pani Krystyna Feter. W niepełnym wymiarze godzin religii uczy ksiądz proboszcz,
do 1 września 1945 r. ks. Liśkiewicz, a od tej daty ks. Czesław Pytlarz. Antoni Śmigielski i Halina (Atemborska) Śmigileska przenoszą się na własną prośbę, a na ich miejsce zatrudniono Zenobię Krajewską z Połajewa. Naukę rozpoczęto 15-go lutego przy „pięciu siłach nauczycielskich". W kwietniu-maju ilość nauczycieli się podwaja. 10 marca rozpoczyna kurs Oświata dla Dorosłych oraz Prywatne Gimnazjum Ogólnokształcące. W maju przeprowadzono dla celów szkolnych spis dzieci. Wakacje rozpoczęły się dopiero 1-go sierpnia.

 

1945/46

 

Sale szkolne w okresie miesięcznych wakacji częściowo wyremontowano, wzrasta do 14 ilość etatów pedagogicznych, zorganizowanych zostaje 18 oddziałów w szkole powszechnej, 4 klasy w szkole dla dorosłych, 2 klasy gimnazjalne, 2 klasy semestralne kursu OD i 1 semestralna gimnazjum. Brakuje przyborów szkolnych, podręczników. Dzieci piszą ołówkami na poniemieckich drukach.  

1946/47

 

Dotychczasowy kierownik szkoły Zdzisław Przybylski przeszedł na stanowisko kierownika do Łodzi, z nim żona Jadwiga, a Zenobia Krajewska przenosi się do Radziejowa. Kierownikiem szkoły zostaje Zygmunt Albrecht. Stanowiska nauczycieli obejmują: Hieronim Balcerak, Mikołaj Pruski (niewykwalifikowani) oraz katechetka Danuta Wołowska. Szkoła borykała się z wieloma brakami, nie było węgla, kupowano opał prawie wyłącznie ze składek rodziców uczniów. Po raz pierwszy po wojnie zorganizowano klasę siódmą. Rok szkolny zakończono 21 czerwca uroczystą akademią.

 

1947/48

 

Odchodzą z Piotrkowa państwo Kozakowie i p. Halina Kamińska. Na terenie powiatu brakuje nauczycieli, ilość zmniejsza się do 12 (przy 14 etatach). Pracująwtedy: Z. Albrecht, K. Albrechtowa, M. Cieszanowska, M. Ciesielska, W. Cieślakowa, B. Lewandowska, H. Okupska, K. Feter, S. Wojtkiewicz, J. Zalichta,
H. Balcerak, J. Jarmuż (nauczyciel religii). 1-go grudnia odchodzi H. Balcerak, przyjęto E. Dulaczewską. Z ważniejszych wydarzeń odnotowano powstanie Publicznej Średniej Szkoły Zawodowej, w której uczy pięcioro nauczycieli z powszechniaka, a zawodu tutejsi rzemieślnicy, między innymi krawcy: Adam Wróblewski i Stefan Pietrzak oraz Jan Pietrzak - murarz. Na terenie szkoły istnieje męska i żeńska drużyna harcerska oraz koło PCK. W ciągu roku szkoła otrzymała od Polonii amerykańskiej z Chicago 4 paczki  z przyborami szkolnymi, które rozprzedano. Za uzyskane pieniądze zakupiono książki do biblioteki szkolnej. Wiosną została wybudowana w sali gimnastycznej scena kosztem 53 tys. zł. Uzyskanych z imprez artystycznych organizowanych przez szkołę. Młodzież semestru 6-go zdaje egzamin państwowy i 33 osoby otrzymują świadectwa,
17 absolwentów kończy Szkołę Powszechną.

 

1948/49

 

Kadrę nauczycielską zasila 2 listopada Janusz Wroński. Zorganizowano 14 oddziałów, w tym jedną klasę semestralną. W kronice odnotowano badanie lekarskie wszystkich uczniów trwające od 15 do 24 X. Szczepienie przeciw gruźlicze miało miejsce 16 listopada 1948 roku. Stwierdzono poważny procent zagrożenia tą chorobą. Ważnym przeżyciem dla szkoły i środowiska było wystawienie sztuki
E. Szelburg-Zarebiny „Za siedmioma górami". Publiczność nagrodziła małych artystów burzliwymi oklaskami, a nauczycieli wiwatami. Dochód z przedstawienia
w wysokości 22 tys. zł. Przeznaczono na radiofonizację szkoły. Na 33 absolwentów 30 zamierzało podjąć naukę  w szkołach zawodowych.

 

1949/50

 

Od tego roku na rozpoczęciu przemawia nie tylko kierownik szkoły i prezes Komitetu Rodzicielskiego, ale także sekretarz PZPR. Liczba dzieci rośnie, do szkoły uczęszcza 590 uczniów pobierających naukę w 15 oddziałach. Zwiększa się liczba etatów pedagogicznych - 13. Zatrudnieni zostają: Rozalia Woźniakówna, Ryszard Pietrzak i ks. Piotr Podsiadły. W październiku z odczytem autorskim przybywa do szkoły Wojciech Żukrowski, serdecznie przyjęty przez uczniów. Z kroniki szkolnej usunięto kartki z zapiskami dotyczącymi czterech kolejnych lat.

 

1954/55

 

Z początkiem roku zachodzą zmiany. Przechodzi do Włocławka dotychczasowy kierownik Zygmunt Albrecht, jego stanowisko zajmuje Bogusław Dierżanowski (kierownik szkoły w Świętem). Liczba uczniów wynosi 451, a oddziałów 15. Odnotowano pewne zmiany osobowe. Skład grona pedagogicznego: Anna Dzierżanowska, Helena Okupska, Stanisława Stysiak, Genowefa Ciesielska, Krystyna Feter, Janina Zalichta, Maria Cieszanowska, Barbara Wrońska, Janusz Wroński, Mirosława Zaparucha, Sabina Świtalska, Helena Włosińska. Z ważniejszych uroczystości odnotowano obchody WSRP i Święta Pracy. Rok szkolny zakończono wieczorkiem pożegnalnym dla absolwentów. Szkołę ukończyło
45 uczniów, a część z nich kontynuuje naukę w szkołach średnich.

Od początku istnienia powojennej szkoły funkcję prezesa Komitetu Rodzicielskiego pełni pan Stefan Cietwierkowski (również w następnych latach).

 

1955/56

 

Znów zmiany personalne: odchodzi Sabina Świtalska i Helena Włosińska, na ich miejsce Renata Korzeniewska i Barabara Staszyńska - przewodnik Organizacji Harcerskiej. Naukę podejmuje 461 uczniów w 13 oddziałach, liczne klasy młodsze. Odnotowano niebywały sukces szkoły - pierwsze miejsce
w powiatowym przeglądzie zespołów artystycznych w Ciechocinku, Zespół świetlicy szkolnej wystawił sztukę „O Kasi co gąski gubiła", a przygotowała ją pani Janina Zalichta. W czerwcu nauczycielka geografii pani Anna Dzierżanowska zorganizowała dla  60 uczniów wycieczkę do Krakowa, Oświęcimia, Nowej Huty, Wieliczki i Katowic. Część kosztów 6375 zł. pokrył Komitet Rodzicielski z dochodów zorganizowanej w lutym zabawy. Szkołę opuszcza 33 absolwentów. W ciągu roku odchodzi na urlop bezpłatny p. G. Ciesielska, na jej miejsce przychodzi Jan Stachowski.

 

1956/57

 

Odchodzą: Barbara Staszyńska, Stanisława Stysiak, wraca z Osięcin Sabina Świtalska. Na stanowisko O.H. zatrudniono Tadeusza Purgata. W ciągu roku odchodzi J. Stachowski i T. Purgat, a przychodzi Teresa Kaźmierska. 481 uczniów pobiera naukę w 14 oddziałach. Pomieszczenia są ciasne, zaczyna się myśleć o rozbudowie szkoły. Odnotowano korzystny wpływ wydarzeń politycznych z jesieni 1956 roku (zaczyna się doceniać wartość nauki i pracę nauczyciela).

Nowy podział administracyjny - Szkoła należy do powiatu radziejowskiego, pierwszym inspektorem zostaje Józef Borczyński - kierownik szkoły w Połajewie. Szkołę opuszcza 27 absolwentów.

 

W 1966 r. rozpoczyna się budowa budynku szkolnego, którą ukończono
w 1969 r. W maju tego roku następuje uroczyste otwarcie nowego budynku szkolnego. Znajduje się w nim 18 izb lekcyjnych w tym 3 kompletnie wyposażone gabinety przedmiotowe, świetlica, biblioteka, kuchnia ze stołówką, pomieszczenia na pomoce naukowe, gabinet dentystyczny, pasaż łączący salę gimnastyczną z zapleczem, szatniami i prysznicami. Nowy, piękny budynek uwieńczył wieloletnie marzenia mieszkańców Piotrkowa i wiosek należących do obwodu szkoły piotrkowskiej.

W 1971 r. kierownikiem szkoły zostaje mgr Józef Kamiński, w 2 lata później Gminnym Dyrektorem Szkół. Szkoła w swe podwoje musi przyjąć dzieci klas V-VIII z Wójcina i Połajewa, otrzymuje nazwę Gminnej Szkoły Zbiorczej.

W lutym 1978 r. gminnym dyrektorem - p. Barbara Pawłowska, a w wyniku kolejnej reorganizacji - Inspektorem Oświaty.

Od 1-go stycznia 1985 r. dyrektorami szkoły kolejno byli: mgr Henryka Lewandowska, Krystyna Rachuba, mgr Bogdan Pruss, ponownie mgr Henryka Lewandowska, mgr Wiesława Kozłowska oraz mgr Stanisław Kwiatkowski.
W dniu 1-go czerwca 1987 r. bardzo piękną uroczystością, na którą przybyło wielu znakomitych gości, było wręczenie sztandaru Szkole Podstawowej im. Jana Kasprowicza w Piotrkowie Kuj. Po bogatej w treści patriotyczne części oficjalnej doszło do spotkania wielu pokoleń, które uczyły się lub nauczały w piotrkowskiej szkole. Spotkali się koledzy szkolni z bardzo dawnych lat oraz aktualnie pracujący nauczyciele ze swoimi nauczycielami i wychowawcami. Nie zabrakło w tym momencie łez serdecznego wzruszenia. Do uroczystości tej doszło dzięki wieloletnim staraniom kolejnych dyrekcji szkoły oraz Komitetu Rodzicielskiego, a w szczególności jego przewodniczącej p. Barbary Wilińskiej-Woźniak. Była to z pewnością najpiękniejsza i największa uroczystość szkoły w jej powojennych dziejach.

Cóż by jednak znaczyła szkoła nosząca imię Jana Kasprowicza, gdyby nie pielęgnowała pamięci o swoim patronie. Kult tej postaci jest widoczny już z chwilą przekroczenia budynku szkolnego. W grudniu 1986 r. odsłonięto tablicę pamiątkową z podobizną poety. Tu w święta szkolne płonie znicz i składa się wiązankę kwiatów.

Ugruntowaną tradycję mają obchody Dnia Patrona organizowane 12 grudnia, w rocznicę urodzin poety, a także udział naszej młodzieży w Zlotach Szkół Kasprowiczowskich. Na tej ogólnopolskiej imprezie spotykają się najlepsi „Kasprowiczanie" z 26 szkół noszących imię poety.

Trudno wyobrazić sobie piotrkowską szkołę bez sukcesów artystycznych
i sportowych. Młodzież uczestniczy w konkursach poezji, sama pisze wiersze, odpowiada na apele inowrocławskiego muzeum i biblioteki radziejowskiej wysyłając swą twórczość do oceny wysokiego jury. Otrzymuje liczne wyróżnienia i nagrody. Zaangażowane sportowo dziewczęta i chłopcy zdobyli już niejeden puchar i dyplom. W 90-tych latach chlubą szkoły stało się pięcioro uczniów, laureatów Wojewódzkiego Konkursu Polonistycznego: (K.Wiatrowska, Z. Gmurczyk, A. Maciejewska,
D. Borczyńska, R. Gościniak). Ambitna, dobra szkoła wysyła większość (2/3) swoich absolwentów do szkół średnich. W ostatnich latach prawie w 100% zdają egzaminy wstępne, niejednokrotnie zasługują na wyróżnienie. W roku szkolnym 1996/97 do szkoły w Piotrkowie Kuj uczęszcza 849 uczniów. Grono pedagogiczne liczy 49 nauczycieli i 2 księży. Nad organizacją pracy administracyjnej i porządkowej czuwa 16 osób. Najnowszym wyzwaniem placówki jest zorganizowanie klasy komputerowej, w której młodzież będzie mogła poznać tajniki informatyki.

 

W LATACH  90 - TYCH   ODESZLI  NA ZAWSZE:

 

Teresa Czerwińska

Mirosława Bruzda

Henryk Kowalski

Jadwiga Szada

Wiesława Kozłowska

Cezary Jałoszyński

 

Przeszli z tej szkoły na emeryturę (zamieszkują w Piotrkowie Kujawskim)

Helena Krygier                       Teresa Kaźmierska

Teresa Balcerak                      Irena Kamińska

Józef Kamiński                       Halina Lewińska

Barbara Pawłowska               Janina Kucharska

Włodzimierz Kucharski          Bogdan Pruss

Elżbieta Rosiak                      Lucjan Rosiak

Krystyna Rachuba                           Zyta Siwińska                        Józef Gadaliński

GRONO  PEDAGOGICZNE  ROK  SZKOLNY 1996/97 (Jubileuszowy)

 

1. Bachorska Urszula

2.  Baranowska Krystyna

3.  Borczak Halina

4.  Borczak Anita

5.  Betlińska Teresa

6.  Czechowicz Weronika

7.  Derucka Elżbieta

8.  Dziubich Piotr

9.  Gadalińska Maria

10. Grabowska Mariola

11. Idziak Zofia

12. Idziak Konstanty

13. Karpińska Jolanta

14. Karpinska Krystyna

15. Kucharska Marianna

16. Kucharski Ireneusz

17. Kucharski Jacek

18. Kosmecka Krystyna

19. Korpowska Jolanta

20. Kozłowska Elżbieta

21. Kwiatkowski Stanisław

22. Kukso Agnieszka

23. Krygier Marzena

24. Lewandowska Henryka

25. Lewandowska Katarzyna

26. Matacz Rajsa

27. Nawrocka Maria

28. Panowicz Wiesława

29. Pietrzak Krystyna

30. Pietrzak Paweł

31. Pilarska Anna

32. Petek Arleta

33. Pieścińska Lucyna

34. Rakowska Zofia

35. Sakowska Krystyna

36. Siwińska Elżbieta

37. Szada Barbara

38. Szczechowicz Marek

39. Waszak Bożena

40. Wawrzyniak Lidia

41. Wiatrowska Wanda

42. Waligórska Krystyna

43. Wesołowska Zofia

44. Wesołowska Lidia

45. Wilińska Ewa

46. Woźniak Edyta

47. Wyborska Wiesława

48. Wyborska Urszula

49. Wrzesińska Ewa

50. ks. Wiśniewski Marek

51. ks. Ziemieśkiewicz Andrzej

 

PRACOWNICY  ADMINISTRACJI  I  OBSŁUGI

 

1.  Budna Marianna

2.  Bieganowska Bożena

3.  Zaradzka Zofia

4.  Zientkiewicz Irena

5.  Jąkała Zofia

6.  Rakowska Ewa

7.  Budzińska Wanda

8.  Gańczewska Teresa

9.  Betlińska Maria

10. Kaźnierczak Irena

11. Nowak Ireneusz

12. Nowak Jadwiga

13. Nitkowska Halina

14. Orlikowska Irena

15. Olczak Danuta

16. Woźniak Marianna

  Historię Szkoły w zarysie opracowali Krystyna i Paweł Pietrzakowie, nauczyciele Szkoły Podstawowej w Piotrkowie Kujawskim.

Uzupełnienie historii szkoły lata 1996-2001

Opracowała Krystyna Waligórska

Jednym z donioślejszych wydarzeń w historii Szkoły Podstawowej
im. Jana Kasprowicza w Piotrkowie Kujawskim były obchody 70 rocznicy jej powstania, a przede wszystkim zjazd absolwentów z lat 1925-1975, który odbył się 26 października 1996 roku. W spotkaniu wzięło udział kilka pokoleń uczniów i pedagogów tej placówki. Po uroczystej mszy świętej w intencji żyjących i zmarłych absolwentów zapalono znicze na grobach nauczycieli pracujących niegdyś w piotrkowskiej szkole. Później odbyła się uroczysta akademia, podczas której w pamięci niejednego z zebranych ożyły wspomnienia młodości. Następnie można było zwiedzić liczne wystawy okolicznościowe, np. „Historia Piotrkowa i szkoły w fotografii",Prace absolwentów", bogate eksponaty zgromadzone w Izbie Pamięci czy wykazy absolwentów sporządzone według roczników. Dla uświetnienia spotkania zorganizowano wieczór poezji i wspomnień przy świecach, wspólne ognisko oraz zabawę taneczną. Uroczyste obchody jubileuszu powstania szkoły dostarczyły wszystkim niepowtarzalnych wrażeń.

Od maja 1997 roku w wyniku konkursu dyrektorem szkoły zostaje pani magister Wanda Wiatrowska. Z pozyskanych środków finansowych z likwidacji w 1998 r. decyzją Rady Miasta i Gminy szkoły filialnej w Wójcinie prowadzi remont nowego budynku. W tym czasie dokonano wymiany większości okien oraz przeprowadzono modernizację uczniowskich łazienek. W grudniu tegoż roku umiera po długiej i ciężkiej chorobie nauczyciel techniki - Marek Szczechowicz.

W szkole wdrażane są innowacje pedagogiczne. Istnieją dwa oddziały integracyjne. Są to klasy, w których oprócz zdrowych uczą się dzieci z deficytami rozwojowymi. Z czasem pracuje w nich dwóch pedagogów: nauczyciel przedmiotu
i nauczyciel wspomagający dzieci niepełnosprawne. Należy dodać, iż pierwszy
z oddziałów integracyjnych powstały w roku szkolnym 1996/97 był wówczas jedynym w województwie włocławski.

Chlubą szkoły staje się także wyposażona w 10 stanowisk pracownia komputerowa z dostępem do Internetu działająca od 1999 r. Powstała ona
z funduszy rządowych w ramach akcji „Internet w każdej gminie".

Placówka nadal odnosi liczne sukcesy na wielu płaszczyznach pedagogicznej działalności. Do szczególnych osiągnięć należy zaliczyć zdobycie w 1998 roku przez chłopców dwóch superpucharów w kategoriach: sporty zimowe i piłka ręczna. Na obydwu widnieje napis:

 „dla najlepszej szkoły podstawowej w 23-leciu województwa włocławskiego w latach 1975-1998".

Koniec lat dziewięćdziesiątych to okres ogromnych zmian w strukturze szkolnictwa będących wynikiem reformy oświaty. Od pierwszego września 1999 roku zaczyna funkcjonować sześcioletnia szkoła podstawowa. Budynek „starej szkoły" zajmują pierwsze klasy gimnazjum. Stopniowo likwidacji ulega większość z pozostałych wiejskich szkół podstawowych. Część dzieci z ich dawnych obchodów jest dowożona do piotrkowskiej podstawówki. Ponieważ uczniów przybywa, na użytek gimnazjum zostają oddane niektóre pomieszczenia „nowej" szkoły podstawowej na parterze
i drugim piętrze. Równocześnie zostaje rozpoczęta dobudowa gmachu gimnazjum do jej północnego skrzydła. Do innych ważnych inwestycji tego okresu należy zaliczyć dobudowę nowych szatni uczniowskich w roku szkolnym 2000/2001 (powierzchnie po starych zaadoptowano na pomieszczenia dydaktyczne) oraz budowę łącznika między obiektami „starej" i „nowej" szkoły w roku szkolnym 2001/2002. Od marca 2002 roku planuje się rozpoczęcie dobudowy skrzydła do budynku szkoły podstawowej z przeznaczeniem na stołówkę z zapleczem kuchennym (parter) oraz izby dydaktyczne.

 

W latach 1998 - 2001 na emeryturę przeszli:

 

1)  Baranowska Krystyna

2)  Bartczak Henryka

3)  Derucka Elżbieta

4)  Gadalińska Maria

5)  Idziak Konstanty

6)  Idziak Zofia

7)  Kosmecka Krystyna

8)  Lewandowska Henryka

9)  Nawrocka Maria

10)  Panowicz Wiesława

11)  Pieścińska Lucyna

12)  Pietrzak Krystyna

13)  Pietrzak Paweł

14)  Rakowska Zofia

15)  Sakowska Krystyna

16)  Waszak Bożena

17)  Wesołowska Zofia

18)  Wrzesińska Ewa

 

 Nauczyciele, którzy w ostatnich latach zmienili miejsce pracy (w tym podjęli pracę w Gimnazjum w Piotrkowie Kujawskim):

1)  Bernaciak Marianna

2)  Czechowicz Weronika

3)  Dwojak Roman

4)  Dziubich Piotr

5)  Gościniak Danuta

6)  Kucharska Marianna

7)  Kucharski Jacek

8)  Szada Barbara

9)  Woźniak Edyta

10)  Wyborska Wiesława

11)  Ks. Dziurdziński Piotr

12)  Ks. Mrugała Sławomir